بر روی ادامه مطلب کلید کنید

کاش مي شد فرياد مظلومانه نيلوفر هاي مرداب را شنيد...

کاش مي شد انديشه و احساسم را به دست پيچکي بسپارم تا به هر کجا که مي خواهند سر

بکشند....

 از تکرار ناقص خاطره ها , از تلاش بيهوده براي رفتن و نرسيدن مثل دو خط موازي خستم .

 این قدر دلم گرفته از دار دنيا 

 يه خدا داريم که اونم مارو پاک فراموش کرده نمي گه يه دلبري اون پايين

 پايين ها داريم که هر روز داره صدام مي زنه

 مي دونم اون صدامو مي شنوه داره جوابم رو مي ده

 اين منم که نمي تونم صداش رو بشنوم

 ولي اون قدر صداش مي کنم که بتونم صداشو بشنوم

 که بهم بگه هنوز واسش عزيزم

 مثل اون موقع ها که هنوز جايي رو زمين نداشتم ...

 اگه بگم که حاضرم فداي اون چشات بشم

 اگه بگم توآسمون عشق من فقط تويي

 اگه بگم بهونه ي هر نفسم تنها تويي

 اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت مي کنم

 اگه بگم زندگيمو بذر بهارت مي کنم

 اگه بگم ماه مني هر نفس راه مني

 اگه بگم بال مني لحظه ي پرواز مني

 ميشي برام خاطره ي قشنگ لحظه ي وصال

 ميشي برام باغبون ميوه هاي تشنه وکال

 ميشي برام ماه شباي بي سحر

 ميشي برام ستاره ي راه سفر

 ولي بدون هرجا باشي يا نباشي مال مني

 بدون اگه براي من هم نباشي مال مني

 اما از ابتدا در خشش چشمان تو را نداشتن ، گويي دو ستاره كم داشت

، من اين دو ستاره را از اسمان قلبم گرفتم وبه اسمان چشمان تو هديه كردم

 از ان روز اسمان، ستاره قلب مرا پس نداد ولي من خوشحال از اين كه مي توانم

 هر شب چشمان زيباي تو را كه برق عشق در انها هست در اسمان به نظاره

 بنشينم.        

 ولي معني آن گفتني نيست. 

زندگی را در آسمان آبی چشمانش حس کردم

 
ناگهان ...

 
قلبم برای اوست ...

وقتي مرد همه مي گفتند به بهشت رفته است .آدم مهرباني مثل او حتما به بهشت

 مي رفت.

در آن زمان بهشت هنوز به مرحله ي كيفيت فرا گير نرسيده بود.

استقبال از او با تشريفات مناسب انجام نشد.

دختري كه بايد او را راه مي داد نگاه سريعي به ليست انداخت و وقتي نام او را نيافت

 او را به دوزخ فرستاد.

در دوزخ هيچ كس از آدم دعوت نامه يا كارت شناسايي نمي خواهد

هر كس به آنجا برسد مي تواند وارد شود .

مرد وارد شد و آنجا ماند.

 چند روز بعد ابليس با خشم به دروازه بهشت رفت و يقه ي پطرس قديس را گرفت:

اين كار شما تروريسم خالص است!

پطرس كه نمي دانست ماجرا از چه قرار است پرسيد چه شده؟

ابليس كه از خشم قرمز شده بود

 گفت:آن مرد را به دوزخ فرستاده ايد و آمده و كار و زندگي ما را به هم زده.

 از وقتي كه رسيده نشسته و به حرفهاي ديگران گوش مي دهد...

در چشم هايشان نگاه مي كند...

درد و دلشان مي رسد.حالا همه دارند در دوزخ با هم گفت و گو مي كنند...

هم را در آغوش مي كشند و مي بوسند.

دوزخ جاي اين كارها نيست!! لطفا اين مرد را پس بگيريد!!

وقتي رامش قصه اش را تمام كرد با مهرباني به من نگريست و گفت:

((با چنان عشقي زندگي كن كه حتي اگر بنا به تصادف به دوزخ افتادي...

 خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند))

                                                                    از طرف یک دوست ایلیا

 چرا دنیا با تمام وسعتش مرحمی برای زخم من نداشت

پای هر چی که دویدم اخریش حسرت داشتنشو به دلم گذاشت

                                                              
اگه خاکم اگه سنگم اگه دلتنگم

 با خودمو با تو این فاصله می جنگم

 اگه رودم با تو بودم به تو دل بستم

من از من . من از این تو از همه خستم

                                                      از طرف یک دوست" ایلیا "